Ağla Kalemim Sen Ağla

ölüme meydan okuduğunuz o siperlerde

Bir tefekkür haliyle gözlerimi yumarak

Yüz bir yılı bugüne taşıyıp

O koca dev çınarlarla tek tek kucaklaşarak

Haykırmak istiyorum

Sizler okullarınızı ve canınızı bizim için feda ettiniz

Bizler ise o okullara adlarınızı veremedik

Hep anarak isimlerinizi ezberlemek varken

Senede bir anar olduk.

Buna şükür.

AĞLA KALEMİM SEN AĞLA

Düşmana bile merhamet sergilerken

Onun yarasını itinayla tımar ederken

Mataradaki son damla suyu paylaşırken

Biz mi öldük o ruhu mu yok ettik?

Gardaşım dediklerimizi sırtından vurur olduk

O vurulduğunuz yerleri

Birer gül bahçesi yapmak varken

Gidip gelip çiğner olduk

Şimdi bülbüller ile serçeler şikayetçi

Olsun.

Buna da şükür.

AĞLA KALEMİM SEN AĞLA

Etrafımdaki tüm çelişkileri silerek

Ağlamak istiyorum sizlere fark ettirmeden

Gönüldeki fikri isyanları yok sayıp

Bakıyorum

Gözlerim yüreğimle kavgalı

Kalbim derinliklerinde çılgın karanlıklar

Ve

Erkekler ağlamaz dediler

Olsun.

Buna da şükür.

AĞLA KALEMİM SEN AĞLA

18.03.2016

Ahmet Çelik