Dünü Düne Bıraktım Dedin

Dünü düne bıraktım dedin 

bahçende yas var gibi 

boyunlarını büküp, 

sararıp solmuş bahçenin çiçekleri

perdeleri kapalıydı tüm pencerelerin 

ev bile küskündü sanki, sessiz bir dağ gibi 

anılar dört bir yana savrulmuş 

her yere hayalet gibi gölgeler sinmişti 

sen ise 

bir savaştan mağlup çıkmış gibi 

bükülmüştü belin 

şaşkın ve ürkekti bakışların 

sanki arıyor ama görmüyor gibiydin 

ben o an sana, 

geçmişi ardında bırak dedim 

bana bakıp sanki gülümsedin 

ağlıyormuydun gülüyormuydun 

inan bilemedim 

kısık çatlak bir sesle, 

üzülme, anılarla vedalaştım 

ve bıraktım dedin, dünü düne 

Canan Onuş -19-06-2015