Kışta Ne İşin Var

Bulutun gözü takılmış

Nedense daha bir  yükseğe

Umurunda mı gökkuşağı

Dönüp baksa  bir tümseğe

Gök lambası öylesine yanmış

Dallar  bir kahve bir süt baş aşağı

Hazanı sana kim sorar

Kışın güya aşk sıradanmış

Bir yaraya değe değe

Güneş halsiz be rüzgar

Kuşlar kiminse sırdaşı

Vişneye bir kez fısıldanmış

Kardelen sen beyazda zarifsin

Her halin hele endamın sıra dışı

Açman ayrı bir fasıldanmış

Oysa kelebek ömrü hayatın

Yine de bambaşka bir tarifsin

Güzelliğin akşama kadar

Kaç saati safahatın

Yıldıza çatsam bu kaşı

Ahın daha çok mu rüzgâr

Sen ki her yerdesin

Kaç şarkıya saçılmış

Serçelerle gezersin

Şair dediğin bir ümitle yazar

Hani bir vuslat yakınmış

Sen kaçıncı perdesin

Usulca uzaklaşırken

İçinde bir özlem var

Ha boynuna güz dolanmış

O türküde çok afilisin

Ayaz elime sarılmış

Sen zaten seferisin

Günahım ne rüzgâr

Tipiye tam dönülmüşken

Yağmur bir yol arkadaşı

Biraz gecikse ne olur bahar

Altı üstü aralığın misafirisin

Sen ki şimdi bir zemheri yanlışı

Sade bir şiirle dolaşırken

Kıyılara bırak kumu taşı

Deniz sensiz zor kırar

Eylülü unutmaz hala beklersin

Geldi yüzüme canının sıkılışı

Vebalin  çok mu  rüzgar

Dr.süreyya burak önder