Mevzu Derin Annem

Mevzu derin annem canım çok yanıyor.Sende yoksun küçük kızının        yanında, sende yoksun be annem sende yoksun.Herkese ne hali varsa görsün dedim de benim halimi görenler şokta annem.

Ağlasam ağlayamıyorum gülsem gülemiyorum. Canını yakarım diye çok korkuyorum annem. Şimdi yoksun ağlarken yanımda hani söz vermiştin hani gitmeyecektin. Canım çok acıyor annem. Seni görememek sana sarılamamak. Bir çocuğun kaybettiği cennetmiş sarılmak biliyormusun anne. Ve ben o cenneti kaybettim. Şu sıralar en çok sana ihtiyacım varken sen nerdesin anne. Baksana iyicene karışmışım yokluğuna. Ben senin canını çokmu yaktımda sen gittikten sonra içime bir ağırlık  çöktü. Çokmu ağlattım da seni sen gittikten sonra canım bu kadar çok yandı. Ben senin  o gözünden akan bir damla yaşa ağlarken şimdi ben mi ağlatmışım da küs gitmişşin bana. Çok özlüyorum seni annem ben seni çok özlüyorum. Artık alıştım biliyormusun her kapı çaldığında annem geldi diyerek koşmuyorum. Alıştım sensizliğe de, acılarada. Biliyorum ki izliyorsundur şuan beni. Ağlamıyorum annem sende ağlama olurmu. Ama şunu bil ki şu küçük  kızın senin ona sarılmalarını,nedensizce öpmelerini, yavrum,kuzum deyip alnından öpüşünü çok özledi annem. Artık veda vakti gelmiş çok yormuşumdur seni. Seni çok seviyorum annem. Kendine iyi bak olur mu. Şu küçük kızını asla sevmekten vazgeçme. Çünkü o asla seni sevmekten vazgeçmiyecek annem.