Hiç çiçek saklamamış cumbasız hepten yürek

 Fırtınalar durulsun kaldım bu son durakta

Pervaneler yanmamış lambasız hepten direk

O rüzgârlar yorulsun kaldım çıkmaz sokakta

Yumak çözülmüş artık  o boşa  sarmasın

Toprak sökülmüş artık bu kışa kalmasın

Yaprak dökülmüş artık bu yaşa bakmasın

O yağmurlar sorulsun kaldım şu an kurakta

Buhar olup uçmuşken hangi gönüle konar

Bahar sanıp açmışken hadi eylüle solar

Bir har alıp kaçmışken hani bir küle yanar

Hatıralar kurulsun kaldım üç beş bardakta