Telaffuz Edemediğim Bir Cümleden Hüküm Giydim

En metruk tümceyi sır bildim;

Sırlı bir gecenin indinde;

Telaffuz edemediğim bir cümleden

Hüküm giydim,

Devrik bir gönle meyletmişim madem:

Hicap etmediğim gönülsüz bir serzeniş

Kıblemi yol bildiğim.

En telaşlı isyanı adsız ve yoldaş

Bir imgede terk edilmişliğim:

Hüzne dönük yüzümün asaleti,

Yaşları yol bildiğim.

Yas'a muhalif bir gönülden düşmüşüm madem

Ve belli ki görünmezliğin mabedinde

En melun suret,

Karadan ibaret kedere terk edilmişliğim,

Hali hazırda bir yok oluş,

Nazenin bir gölgeden ibaret

İken en demli sancı.

Gıyabında kısık bir terennüm

Sancıyan gamzelerin isyanında:

Açmamasına kapalı ve fevri bir kutuda saklı

Bilinmezin indinde kesif bir ahkâm

Soyutlandığım en rahvan iklimde büyüttüğüm

Çocuk sevinçlerimden arda kalan.

En sessiz özgürlük,

Yine sarkacında sevdaya gönül koymakla

Eş değer bir hüznün dingin ölümlü,

Damlayan nice rahmete delalet

Gök kubbenin seyri ki tekelindeyim her daim,

Kâh terk edilmişliğin kâh beyhude bir kelama

Yığdığım anbean.

İmler soluk en az yüzüm kadar,

Simleri neşesiz bulutların davetkâr fazlasıyla,

En az ölüm kadar.

Rükû ettiğim aşka dönmekle yüzümü

Görünmezin sükûneti kadar yüreğe iyi gelen;

Bir mabedin sırdaş hüsranı

Sadece Yaradan’la paylaştığım.

Kaygılar da ölümlü benliğin sarnıcında ve gizemli

Bir yok oluşun münafık telaşı,

Dinginliğin husumetinde.

Yine de kaybolmuşluğun girdabı,

Devingen ruhun telaşı

Ve fazlasıyla yaralı

Döşediğim her satır arası.

Söz de beyhude, iminde takıldığım,

Mutlak bir galibiyetin sırdaş yalnızlığı

Ruhun pervazından sarkıttığım;

Bana dair hangi suretse,

Varlığımın uzantısı;

El veren onca tahakkümden sızan

Ne çok gönül yarası,

İçinde saklı her dem

O ıssızlığın pervasızlığı.