Meltem can hıraş 

Yetiştirme çabasında

Kıyıları bir zor süpürüşü

Abanozda bile telaş

Aşina desek acelesi

Var bir şey yaz havasında

Balıkların görülüşü

Martıların dilinde

Beklerken binbir kum tanesi

Dalgalarsa  oldukça yavaş

Bir o kadar teknenin sürülüşü

Koca su en sakin halinde

Özlemiş işte akşam denizi

O sanılmış uzaktan gelen

Unutulsa ya  ayak izi

Sen değil misin silen

Adaşını ona benzetmiş

Malum kızıl çiçek 

Hafif  esmede rüzgâr

Kuşlara demin bahsetmiş

Daha bir yaprak düşecek

Beyaz kelebek de konar

Kim daha çok sevinecek

O bir günlüğüne hünkâr

Gösterirse senin yolunu

Hani pamuk pamuk uzanıp

Bir güzel koklar

Nasılsa Allahın hoş kulu

Hep şarkılar söylenen

O serçeye hadi aldandın

Aramızda kalsın bu konu

Neyse bu gözlenen

Yağmurlarla yıkanıp

Hanfendiyi  az mı kıskandın

Bağlı şimdi mısraların eli kolu

İşi hazana bırakıp

Sen değil miydin dökülen

Ya sen güneşim

Gözlerine mehtap dalınca

Bilmem ne yapacaksın

O tepeler kardeşim

Saklar seni kendi aklınca

Az mı dolaştın bir temmuz

O pembe yanağında

Hiç uslanmayacaksın

Bu benim tükenişim

Bir zaman anlayacaksın

Kahverengiler kısık dudağı susuz

Ne günlerdi unuttun

Sevgime çaresizce yenilişim

Ayrılık vurur bir yandan

Sen anca kışa umuttun

Bir gör yakından

Şiirlerim nasıl huzursuz

Kalmadı artık mahcup gölgen

Sıcakta aşklar bile kurur

Sen değil miydin eliyle terslenen