Yaşlının Güncesi

Bir köşeye sinmiş üzgün ihtiyar 
Sabah saatleri mart güneşinde 
Belli ki olmamış bir an bahtiyar 
Umutları hala zar düşeşinde 

Ne kadar isterdi geçmişe gitmek 
Geçen yıllarını hazla seyretmek 
Ne kadar pişmanlık duysa da atmak 
İmkânsız diyordu her gözyaşında 

Şu öğrenci bendim bir hamal gibi 
Şu kravatlı bendim uykusuz biri 
Şu sakallı bendim emekli yeni 
Ömrüm geçti sanki aş telaşında 

Tekerlemeler bir bir sıralanır 
Dillendikçe mazi kor yaralanır 
Gariban gibi zar zor mırıldanır 
Konuşur durur hep yalnız başına 

Oturuyor yorgun bastonda kolu 
Her yerde insanlar var sağlı sollu 
Yaşlı yalvararak arıyor yolu 
Helallik ister göz, sanma eğleşme