Eylediler

Araplaşmış Türkler, bir de "dönmeler",
Yıktılar yurdumu, çöl eylediler.
Sonra devşirmeler, saptılar yer yer,
Beni kardeşime, el eylediler.

Böldüler; gül açmış, bahçe-bağımı,
Karanlığa gömdü, aydın çağımı,
Huzur içindeyken, şen ocağımı,
Baharda kurutup, dal eylediler.

Düşmana kul-köle, açtılar kucak,
Ne gövde koydular, ne kol ne bacak,
İşbirlikçi, satılmışla "bacanak",
Han edip yaban'a, yol eylediler.

Neye üzüleyim, neye yanayım,
Kimi "bedduayla", nasıl an'ayım,
Kimi dost göreyim, öyle sanayım,
Zalimi, haini, "bal" eylediler.

Din'imi saptırdı, "hurafe" kattı,
Vatanı bir "pula", yabana sattı,
Tarihi "es" geçti, masal anlattı,
Vatanseverleri, sol eylediler.

Batırdı ülkemi, kodu tarumar,
Her dilde söylenir, oldu "intizar",
Gönlümde canlandı "o" hatıralar,
"Katır dikenini", gül eylediler.

Yeter artık yeter, bitsin bu tezat,
Atılsın büğnyemden, soysuz "ifrazat",
Kemiğe dayandı, ahlâksız mezat,
ülkemi ot bitmez,"döl" eylediler.

Ne'lere direndim, kimleri yendim,
Azmimle var oldum, başardım kendim,
Ne oyuna geldim, "dolmuşa" bindim,
Güçleri yetmedi, zul eyladiler.

Ey ömrüm; bitsende, bitmez savaşım,
"Kemâle erse de, ömrümle yaşım,
Sizlerden alacak, "öcümü" naaşım,
Çabamı horlayıp, "dul" eylediler.

19 Nisan 2007