Gibi

Zamansız doluyor gözlerim.

Gülerken ağlamaya başlamak ,

Severken sevmemeye başlamak gibi…

Ya da tüm acılarını yok sayıp sevmeye çalışmak.

Açılan yaralarına tuz basmak gibi …

Tüm çabalarına rağmen mutsuzluğa alışıp artık mutlu olmayı istememek,

Hissizleşmek.

 Yeri gelince ölmek gibi..

Hayat gibi…

Ama hiçbir zaman tam olarak hayat değil.

Sadece

 “gibi”…