Edebiyat ve Kültür Platformu
Kış Güneşine Döndü
Nasıl da heyecanla bağlanmıştı kalbimiz,
Ferini ısıtmayan, kış güneşine döndü,
Şimdi bakıyorum da darma dağın halimiz,
Yerini ısıtmayan kış güneşine döndü.
Sevgi tohumlarımız yeşermeden kurudu,
Oysa büyük aşkımız , sular gibi durudu,
İmkânsız olsa bile sevdanın en zorudu,
Derini ısıtmayan, kış güneşine döndü.
İmrenirdi sevenler gıpta ile bakarken,
Dilek ağaçlarına pacavralar takarken,
Sevdamız yüreklere ihtişamla akarken,
Zerrini ısıtmayan, kış güneşine döndü.
Hiç aklıma gelmezdi, sonum hüsran olacak,
Baharda çiçeklerim teker teker sokacak,
Bu büyük aşkımızın vadesi mi dolacak ?
Kendini ısıtmayan, kış güneşine döndü.
Zihnimde bütünleşen çizmiş olduğum yöndü,
Umut ışıklarının hepsi bir anda söndü,
Kapalı kapıların ardında duran öndü,
Fendini ısıtmayan, kış güneşine döndü.
Nesrin Önem
11 05. 2016
Kış Güneşine Döndü başlıklı yazı sahrayeli tarafından
11.05.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.