Neşriyatı Solgun Yüreğin

Soluk ve soyguncu neşriyatı solgun yüreğin,

Sızan ikrarı ve kuru bir yaprak kadar kavurucu günün yası ki

Sağaltan ve yeni baştan yazdığım şu destansı günceden

Bir adım ötesinde;

Elimde çetele, nakşederken yürek dolusu hezeyanı.

Bir müebbet, bir zaruri tebessüm mü yoksa

Asık yüzün dingin ve mahrem yaratısında gizli o suret,

Derken göz göze geldiğim o soluk tenimden

Akan, kanayan ve kandığımdan ziyade

Kanıksamakla mükellef olduğum devingen ruhun

En solunda ve soyutlanmış bir milat.

Gün doğumundan ibaret tek teselli belli ki

Tecelli eden yine de nifak sokarken hayatla arama,

Gönül koymaktan ibaret olsa keşke de

Dengini bulsam bir ömür ertesi yalnızlığı tapuladığım,

Adımlamaktan yorgun düştüğüm.

Bohem bir mecra, kırık bir hazne

Ve nasıl da zoraki bir tebessüm;

Sevgiden nasiplenmemiş mütecessis

Ve dokunaklı bir rüyanın izdüşümü,

Şu tekerine yığdığım, damıttığım üzünçlerden

Paye biçerken kader ve tozuttuğum bir aklın

Soluksuz telaşı.

En soluk öfkede gizli,

Özlemin yası, hüznün telaşı

Ve revnak bir günceden ibaret

Tasası gönlün ki soğuk ve mütecessis bir ikrar

Yine sükûnetin hazin yası.

Çatık kaşlı esaretin yasını tutuyorum,

En metruk ve sancılı gölgenin

Var oluş sancısına denk düştüğüm,

Yarım bir günceden medet umup

Yaslıyorum başımı.

Baş veren başaklar kadar sancılı ve sanrılı,

Hikmeti belli ki yoksunluğun girdabına takılı

Yürekten taşan anlık bir öfkenin

Belirsiz mezhebinde terk edilmişliğin

Olası rahmetini taşıyorum,

Taşarken oluk oluk.

Ve bir solukta yudumladığım ölüm iksiri

Kadar takibindeyim pervasız zamanın;

Olur olmaz bir aşka nazir eden bir gönülden sızan,

İç sızlatan bir yalnızlığın efkârını yâd edip,

Sığındığım o atlas yorganı yine metruk düşlerin tozu,

Telaşı ve tüm yoldan çıkmışlığı ikbalinde

Hezimete uğradığım ıssızlığın coğrafyası.

Çalakalem resmettiğim bir patikada kaybolmuşluğumdan

Vuku bulan o rotada yoksunluğumun efkârı

Yine dilimden düşmeyen en içli şarkı,

Zannımca kadere yüklenip,

Zerre kadar nasiplenmek mümkün olmasa

Keşke esef yüklü terk edilmişliğin

Paye biçtiği o hegemonyada saplı kaldığım,

En dakik ve muzdarip olduğum

Soluksuz bir nöbetin isi iken

Yüreğin telaşı hele ki demli acıların

Temaşasından arda kalan.

Tutuşan hayallerden medet umdum

Bilinmedik bir zamanın esrikli hatırına…