Son Kibrit Yakışım

Nisana zor geçse de hükmün
Hazır garipsemiş bahar
Tadı kalmamış Eskişehir’in
Ardından yaprak dökün
Porsuk’a düşmüşken aşkım
Oyalanmayasın rüzgâr
Eyvallah peşinde şairin
Banadır garezi türkünün
Hep fısıldar ya şarkım
Dediği beni yorar
Bir torba şiirin
Altı üstü tek yükün
 
Onunki uzak deniz sancısı
Benim bir heves bakışım
Az uğraşıp birlikte sökün
Gri bulut bu ara pek şirin
Gökyüzünde beyaz duvar
O her daim aldanışım
Yoksa Güneşe bir sakıncası
Söğüt gölgesi teneşirin
Bir yağmurluk işi var
Karanlığım bir kez diz çökün
Böyle işte kısacası
Son kibrit yakışım