Sensiz Yalnızım

Öylesine Duygusalım

Ağlar Gibi Buğulu Gözlerim!

Yüreğim Yalnızlığa Büründü

AnkaraYa Su Yetecek Kadar Hıçkırıklarla Boşaldı

Aşkının Lavları Yeşilliğe Ulaştı

Acı Içinde Doğa Teselli Verdi

Ağladılar Benim Için

Sensiz Perişanım!

Ateşimin Içinde Sarardılar!

Ne Toprak Kaldı Ne Yeşillik

Nede Güneş Doğdu Bugün...

Kapkara Bulutlar Üşüten Soğuk!

Sensizliğime Ağladılar

Sıcacık Omuzunu Aradılar!

Senin Mutsuzluğuna Üzüldüler...

Mutsuz Ettiğine Üzüldüler...

Bir Demet Çiçek-Kır Çiçekleri Sevgi Dolu Ele Geldiler

Günlerce Yaşamadığın Tebessümüne Güldüler...

Kahretsin Yollarda Taşta Yok Ki...

Ayaklarımla Vursam Atsam Sinirimi

Bağırsam Özlem Aşsa Dağları!

Tene Düşse

Nefesinde Erise!

Gecenin Karanlığı Yatakta Işıklara Bürünse

Yaşatsa Hazlar Ülkesinde

Yarın Olmasa Hep O Anda Kalsa Ruh Ve Beden!

Çarşaf Gülse

Duvarda Yansıyan Sokak Lambası Gülse...

Sesler Uzaya Yayılsa Mutla!

Yalnızım... Çok Duygusal

Gözümden Akan Yaşlar Muson Yağmurlarına Benzedi!

Yoksun Işte!  Ne Yapayım Varmış Göl Kumsal

İçine Girsem Soğuktur Veremez Aşkının Sıcaklığını!

Seni Arıyorum Geçen Anlara Isyan... Nedir Bu Hal?

Mütevazı Ve Içten Bir Pıtırcık

Güle Dokunmuş Pamuk Ellerini

Yağmur Damlası Güzel Prensesim

Ağlıyorum

Sanki Gök Gürültülü Nisan Yağmurları

Sensiz Yalnızım!

Saffet Kuramaz