Artık Dönmeyecektin Biliyordum

Belki bir gün gelirsin dönersin diye hayaller kurdum

Kapım her çalındığında işte bu sefer geldi diyordum

Yüreğimde açan gülleri buket yapıp seni bekliyordum

Ama gelen sen değildin, hiç sen olmadın

Kanadı kırık kuş gibi yalnızlığıma geri dönüyordum

Gökyüzü bulutlu ve kapkaranlıktı, dünyam sensiz olunca

Önümü göremiyordum, hasretin dumanı sis olup sarınca

Gökyüzündeki yıldızlar bile yok oluyordu gece bastırınca

Sensiz sisler içinde yapayalnızdım

Ne deniz nede mehtap tat veriyordu bana sen olmayınca

Özlemim çığlık olup yankılıyordu sonsuzluğun içinde

Gözyaşlarım ve yürekten akan kanla boğuldum sensizliğimde

Her gün biraz daha eriyip bittim kayboldum kendi içimde

Sen dönmeyecektin artık bana biliyordum

Ben artık ölüyorum, bulamazsın artık beni bir gün gelsen bile

Canan Onuş