Ismarlarken Mutluluğu

Hicap edilesi birliktelikleri, cehennemden

Devraldığı sıcaklığı mecra bellemiş

Kifayetsizler durağında,

Çatık kaşlı kelamını arz eden münafık gölge.

Sığındığım haznesi yine hidayetin kucağında,

Devre arası yalnızlığın erip ereceği o çatı.

Muzdarip olmaktan öte,

Henüz yazılmamış bir kehanet.

Babil’in asma bahçelerinden çalınan o zafiyet

Yüklü kerameti ile

Nöbete duran bilinmezin indinde,

Yarılan gök kubbeden yağan rahmete

Yüklediğimiz ve kaçamadığımız temennisi

Gönlün ki mümkün mü ayrı düşmek,

Sona çeyrek kala,

En asil sunumu aşkın diasında,

Bir yürekten kopan nedamet

Yüklü bir vurdumduymazlık kadar kaykılmış evren,

Rabıtası ne gerçek ne de yalan.

Sufi’nin dilinde yoksun,

Gönlünde vurgun,

Suretinde süzgün bir gölgeden

Medet ummakla eşdeğer olsa da

İkrarı yüreğin,

Sefil rotasında müzmin beşerin

Yine de sonsuzluğa ısmarlarken mutluluğu

Değil mi beyhude,

O revnak simgede düş kımıltılarına

Yüklediğim bedbin ve soyut tümcelerde gezgin

Bir imge kadar yoldan çıkmış olsam keşke.

Yine de dirayeti ölgün günün,

Semazen ve damıtılmış o mutaassıp lehçede

Rehin düşmekle mükellef olmanın

Yüklediği şükür kadar emsalsiz

Mutluluğun haznesinde.