Tekrar Gülse Cemalim

Kazdağının altında, doğan güneşi belli

Aşkla saplandı kalbe, büyür içte fidanım

Ruhu terk edip gitti, sevdam onunla belli

Dinmedi acıları, yalnız kaldı figanım

Bana gerçek yakındı, yaşarken sırdaşımız

Sarıldık biz yıllarca, dara düşse başımız

Birlikte hep kazandık, evde pişti aşımız

Dinmedi acılarım, yalnız kaldı cihanım

İlkeleri namustu, hile hurdası yoktu

Maziyi taradıkça, hakikatı pek çoktu

Günleri hak saydıkça, kalbe saplanan oktu

Yıkılmaz acıları, yalnız kaldı mihrabım

Balıkesir ilini, Balya’yı kaza saydık

Akı kara karayı, hepten ormana yaydık

Güngörmezi geçmeden, Akbaşı hedef saydık

Kaybolmadı acılar,yalnız kaldı cananım

Eskiye yeni dedik,sevdalardan ayırdık

Akbaşı çıkarbildik,dayı amca kayırdık

Umutları yıkıldı,kardeşlikten sıyırdık

Mahzun kalan gönlümü,yok saymasa meramım

Annem ile babamın,toprağında harcım var

Ne kardeş ne bacıyı,söyletecek sancım var

Maşak tepelerin de,sinmeyecek hıncım var

Akbaş olsun hayalim,yalnız kaldı kelamım

Çok uğraştım köyümle,eş dost birlik sağlansın

Duvarları örerek,baba evi canlansın

Hain ellerin kolu,ben olmadan bağlansın

O gün belki dönerim, tekrar gülse cemalim

Bahattin Tonbul

24.4.2012