Sevgiliye Mektup 4

Nereden nasıl başlayacağımı biliyorum sevgili

Bu ne ilk mektup nede son olacak gibi

Artık göz yaşlarım damlamıyor cümlelerimin  üstüne

Yüklediğim anlamlarda silinmiyor kelimelerden

Ve korkmuyorum ne gece nede dünden

Kaç yıldır ayrıyız bilmiyorum sevgili

0ysa kaç nefes almışım sensiz

Sanki  daha dün gibi.

Sayısız baharlar yazlar eskittim kendimle birlikte

Saçlarım beyazlıyor zemheriye her  girdiğimde

Gün geçtikçe yüzünüde unutuyorum batan güneşle birlikte.

Çekmecemde yıllar öncesinden kalan

Eski bir resim duruyor

Gözlerindeki ifade  bana bir şey anlatmıyor

Geçmişten kalan bir alışkanlık

Ara sıra bakıyorum işte öylesine

Belkide bir parça sevgin kalmıştır yüreğimin bir köşesinde.

Sevgili

Gülmeye yeniden başladım bu günlerde

Senli alışkanlıklarımı  bırakmışım mazide  

Feryadımla yıkılan dağlar çiçekler açmaya başladı bile

Ayrılık kalanımı tarumar eder gidenimi hala bilinmeye

Gecenin koynunda  mutlu oluyorum

Yalnızlığımla  göz göze geldiğimde  

Sevgili

Dün gece rüyamda gördüm seni

Üzerine çığ düşmüş  uzatıyordum  sana doğru ellerimi

 Kefen gibi beyazdı yüzün

Morarmıştı ellerin

Kuşlar etrafında dans ediyordu çığlık çığlığa

Koşuyor...

Koşuyordum aklım gitmişti  başımdan sallanıyordum boşlukta

Sevgili

Hayramı yorayım rüyamı şerremi? bilemedim

Yutkundukça göz yaşlarım bir bir boğazıma dizildi

Sıcacık çayımın dumanında siluetin belirirken

Dilim dolandı senmisin diyemedim

Sıcacık oldu şimdi sol yanım

Bak nasılda  titriyor elim ayağım

Bu ilk mektup değil  son da olmayacak sanırım

Ah sevgili

Sabah sabah yine kulaklarını çınlattım

Gitme kal diye azmı yalvarmıştım

Biliyormusun artık ağlamıyorum sevgili

Sadece yalnızlığımla yan yana yaşamaya alıştım.

Gamze YAĞMUR

25/O6/2016