Bir akşam üstüdür aklımı çelen,
Anılarla dalıp, rahat bırakmaz,
Zihnimde çoğalıp, hışımla gelen,
Başucumda kalıp, rahat bırakmaz.


Bedende konaklar, ruhuma işler,
Sanki yüreğimi derinden dişler,
Hiç hayra değildir, böyle gidişler,
Tuttum mu salıp, rahat bırakmaz.


Dürteleyip durur, göstermez sefa,
Üstüme geldikçe, çektirir, cefa,
İçinde bir damla kalmamış vefa,
Huzurumu çalıp, rahat bırakmaz.


Bir türlü içinden çıkamıyorum,
Zırh olan duvarı yıkamıyorum,
Ne yapsam canını sıkamıyorum,
Vesvese mi alıp, rahat bırakmaz.


Kovdukça gitmiyor gönül tahtımdan,
Bıkıp usandırdı, kara bahtımdan,
Kurtulmak mümkün mü, kendi zatımdan,
Kalbime kasılıp, rahat bırakmaz.



Nesrin Önem 
02 07 2016