Git

GİT!

Uzaklaş bu yangından; alevin sönüşü yok.

Beni kül eden ateş bir de seni yakmasın.

Aşk denilen yoldayım, bu yolun dönüşü yok;

Öyle bir uzaklaş ki, gönlün geri bakmasın.

Git artık, sen çekip git, benim gitmem imkânsız;

Yandıkça büyüyorum benim bitmem imkânsız;

Sevgini yüreğimden silip atmam imkânsız;

Yorgun kalbin hasreti daha fazla çekmesin.

Bu zorunlu kaçışı hiçliğime düşüş say;

Sonu hicranlı masal, zoraki bir gülüş say;

Gündüz kurduğun hayal, gece gördüğün düş say;

Yeter ki sabahları gözünden yaş akmasın.

Omzuma yüklediğin vebal yüklüce Tanrım;

Umarım erdirirsin sabreden güce Tanrım;

Gönlümüzde sevgiyi yeşerten yüce Tanrım!

Seven hiçbir yüreği çaresiz bırakmasın.

İbrahim COŞAR