Gönlümüze Gece Kondu

Unutmuş gitmişti şehrin en afilli sokağı arkasında bıraktığı kimsesiz çocuklara kaldırımlarından bulvarlara inerken                                                                                                                                                                  Gökyüzü maviliğini yitirmişti gece büyük karanlıklar içinden yavaşça gelirken erken erken                                 Gönül sarkaçları hareket etmeye başladılar gönül buhranlarının tersi aksine kimsesizliğimiz azalıyor derken       Gördüm küçük bir kız çocuğu kalabalık zihnimden geçerken ellerini çırpardı sonsuzluğa bergen                        Göl gibiydim büyük suların ötesinde gecelerin gölgesinde ilerleyen yüzeyinde gönlün suretlerini belirleyen  Gnostik bir hüzün vardı şehrin yüreğinden karşı malikaneden gelen gramofon sesinden yansıyan hüznün diyalektiğini benimseyen                                                                                                                                     Gülen bir genç dinamik bir yaşantının zorluklarıyla uğraşmak zorundaydı sanki bir uğultu gecenin üzerinde ona sakin olmayı öğütleyen                                                                                                                                     Gelinen noktalar sonralarını unutmuştu kalabalıkların mozaiğinde sessizlikler parçalamıştı bütün sesleri bir şehrin ortasında                                                                                                                                                         Girdaba girdi sanki hatıralar akışkanın bir merkez etrafında dönmesi gibi dönüyor hatıralar yaşamların  son faslında                                                                                                                                                                  Gergin coğrafyalarda bir sevgi umudu gibiydi geceler yüreklere hüzün yerin yaşantılara ferahlık vermeliydi aslında                                                                                                                                                                 Günleri sayıyordu gecelerin içinde bir şiirin mısraları bir şairin kaleminde harfleri bile kendi tesirlerinin farkında   Geceler kederleri tamamlıyor en acı tezahürlerini karanlığında göstererek akıp gidiyor geceler sanki bir sevgisizlik arkında                                                                                                                                             Umulan her güzel şeyin çevresinde oluşurdu umutsuz canavarlar bırakırdı etrafında bedbin bir iz                  Her sükunetin içinde yaşardı gürültüler tahteşuurları zorlayan her gecenin içinde karşılaşılan zorluklar bir kriz                                                                                                                                                                              Her seyahatin sona erişindeki hüzün gibi yüzlerde bir varoluş hüznü geceler varoluşu anlamlandırmaya çalışan bir dilsiz                                                                                                                                                          Yelkovanlar akreplerini ararken kadranların içinde zaman akıp gidiyordu duvarlardan duraklara duraklar hem kalabalık hem kimsesiz                                                                                                                                    Yolunu arayan bir bedbin güçlükle yok alıyordu bunaltıcı sahralarda sisli bir gece klanlar  yaşıyordu mağaralarda birbirlerinden habersiz                                                                                                                         Yontuyor gece bir tahta parçası yontar gibi hüzünlerin sınırını mutlulukları birbirinden ayırıyor gün dönümleri zaman tüm ovalarda sonsuz                                                                                                                                      Yorulan insanlar gecelerin geniş kucağına sığınıyor gündüz dertlerini gece atmaya çalışırken fakat sıkışıyorlar hüznün boşluklarına                                                                                                                                   Biliyorlar kısa bir fragman gibi gelen mutlulukların ardından kesif bir keder saracak gecelerin üzerini yayılacak şehrin kenarlarına                                                                                                                             Gönlümüze gece kondu gündüzlerin arasından gün ulaşırken geceye karşıtların birliğinde cümleler varırken son heceye...........