Ay...

Yine yalnızlar ağlayacak, yine evsizler üşüyecek bir yerlerde,

Güneş  battı , yine akşam şehrin bu yakasında.

Yine umutlar yarına kalacak, yine sabahlar olmayacak  kimilerine,

Beklide yarın , yağmurlar yağacak  dünyanın bu yarısında.

Işıkları henüz yanan yüksek katlı apartmanların ardından yükseldi  ay

Dünde böyleydi, hatta göründüğü  önceki  gecede ,

kıpkırmızı görünüyor yüzü, sanki üzerinde  mahcup bir hal ,

oysa onun ne suçu var, güneş batmışsa, ve yine karanlık çökmüşse gönlüme.

şehir yine sensizliğe bürünmüşse ve gözlerim hala alışamamışsa ,

sensizliğin karanlığında yolumu bulacak kadar görebilmeye .

bu ıssızlıkta yalnızlığın hüznü ve yarın güneşli bir güne uyanma umudu

koyu bir sohbete tutuştular ,biri kalbimde bir diğeri düşüncelerimde

bir süre sonra kavga edecekler ve kazanan yine yalnızlık olacak

kaybeden hep umut oluyor çünkü, sensiz, ışıksız gecelerimde .