Halkıma Ağlıyorum

Bir duadan acizken can Milletim öldükçe

Kanatları kırılmış masum kuş oluyorum

Akla uygun değilken yanlışları gördükçe

Arenaya atılmış halkıma ağlıyorum.

Yaşanan her badire garip geliyor bana

Ödedikçe bitmiyor tanzimattan bu yana

Neden doymazlar bilmem ellerindeyken vana?

Kaderine darılmış halkıma ağlıyorum.

Melekte cinsiyetle senlik benlik kavgası

Bir tamirat başlıyor döküldükçe sıvası

Her dem boğaz boğaza boşalınca tavası

Borç değere satılmış halkıma ağlıyorum.

Kimi cep şişirirken kimi kimlik derdinde

Korku dağı sararken umutsuzluk ferdinde

Maksat iman yok etmek sonra kabahat dinde!

Ben çevresi sarılmış halkıma ağlıyorum.

Anlaşmak zormuş meğer her kafadan farklı ses

Bayrakla birleşmeyen görür demirden kafes

Allah’ım Millete ver tükenmeyen bir nefes

Fay hattıyla yarılmış halkıma ağlıyorum.

26.07.2016

Ahmet Çelik