Yüzüme gülüyormuş, anlamamışım meğer
Sırtımdan teker teker, vurdu dost bildiklerim
Oysa fazlasından çok, veriyordum hep değer
Arkamdan türlü plan, kurdu dost bildiklerim
İki yüzlü tavırla, gösterdiler vefayı
Altın tepsi içinde, sunuyorken cefayı
Yoluma taş koydukça, sürdürmedi sefayı
Şimdi artık gözümde, hordu dost bildiklerim
Suskunluğun içinde, haykırışım duymadı
Böyle sessiz kaldıkça, incitmeye doymadı
İnan ki zerre kadar, bende güven kalmadı
Parçalayıp kalbimi, yordu dost bildiklerim
Limelenen yüreğim, verir iken son karar
Sevip saydıklarından, görüyordu hep zarar
İçte yanan ateşi, söndürsen neye yarar
Kıvılcımı harlatan, kordu dost bildiklerim
Gördükçe içyüzünü, söküldü ilmek gibi
Apaçık serilerek, ortaya çıktı dibi
Yanlış ve doğruların, çekilir oldu ipi
Bundan sonra inancım, zordu dost bildiklerim
06 08 2016
Yalan yok şüphem yoktu ne ahlak ne de dininde
Yeri yoktur sanırdım bizde art niyetin kininde
Yaz gününde halimi soranlar kış gününde
Güven dağıma yağan kardı dost bildiklerim......../. Murat meral Teşekkürler değerli kalem dostum
(
Dost Bildiklerim başlıklı yazı
sahrayeli tarafından
8/7/2016 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
