Geceye Gözlerini Yakalım Şimdi

Bir gece düşün

Karanlığın ateşimizle aydınlandığı

Yüreklerin gümbürtüsüyle

Sokakların kaldırımlarının çalkalandığı

Hikâyelerimiz eski

Ürkekçe geceye sokulurken

Âdemin Havva’ya yanması tutuşmalarımız

Bağrında yıldızların sönüşü

Kıyamet kavuşmalarımız

Yetim korkular içinde

Öksüz tutkuları birlikte büyüterek

Aşk kokan saatlerde

Hicrettir menzillere vardığımız

Zaman eksiklerin provasında

Parmaklarım tenine nakkaş

Bakışlarım suretini

Aynalara giydirirken

Gecenin uzayan demlerinde

Ritim tutmaktadır yürekler

Meddücezir tükenişlere

Böylece yeniden ve yeniden tazelenir özlemler

Fragmanı

Tutkulu zamanlara düşen

Asla kaybetmez hissiyatını

Ve közü kül olana kadar yanar

Yazdıkça tazelenir ihtişam

Geceye gözlerini yakalım şimdi

Titreyen kalbimin tam üstüne

Bırak

Saçların dökülsün dudaklarımdan

Yüreğimin halvethanelerine

Kalbin ritim tutmaz şekilde

Hayıflanırken

Gel

Gel şiire vuralım geceyi

Şiir yansın sokaklar

Ve yorgun düşelim uykuya

Rüyaları haram kılıp

Güneşi bekleyelim

Karanlığın sökün tutmaz sırtlarında

Âdem Efiloğlu