Dayanacak gücüm yok, yarabbim ver dermanı
Çöküntüler altında, ezildikçe yoruldum
Okunur her fırsatta, kaderimin fermanı
Hayır gelmez bu candan, bezildikçe yoruldum


Kaçmayı istedikçe, ayaklarım sürüdü
Kurtulmak mümkün değil, hep üstüme yürüdü
Buz tutan dağlarımı, tırnaklarım kürüdü
Engebeli yollardan, tezildikçe yoruldum


Kasıldıkça vücudum, kalbim fena zorlanır
Talihsiz kara bahtım, her geçen gün horlanır
Ateşi gören közler, hiç durmadan korlanır
Daralttıkça nefesim, kesildikçe yoruldum


Ne bugün ne yarından, artık umudum kalmaz
Felek tutmuş yakamı, hiç bir tarafa salmaz
Öyle dert yüklemiş ki, zerre kadarın almaz
Neşter ile bu kalbim, deşildikçe yoruldum


Uzaktan bakıldıkça, herkes mutlu sanıyor
Oysa bağrım derinden, sızım sızım kanıyor
Kaderin şerbetine, ekmeğini banıyor
Kabuksuz yaralarım, eşildikçe yoruldum

Nesrin ÖNEM
12 08 2016