Edebiyat ve Kültür Platformu
Adın Dilimin Ucunda Hala
denizleri göğsünde saklayan kız
hani şu dudağının kenarında “ben” olan
sigara içen, küfreden
gülüşün fırtınadan asi
ağlarken kirpiğin den çığ düşen kız
toprağın merhametine ceviz saklayan sincaplar gibi
keşke biraz sen saklasaydım kalbimin zulasına
ya sevmelere doysaydım seni
ya da içmeseydim
bedevinin kırbasındaki suyu içtiği gibi
kana kana
deniz hasret iki martıydık
bu şehre inat gidemedik o begonvil kokan kasabaya
o ıssız kumsallara
ahh nasılda acemiydik, nasılda sakar
aşk bütün maviliği ile bize açarken kollarını
gider bir kaşık suda boğulurduk
şimdi dilim dönmüyor yokluğunu anlatmaya
adın dilimin ucunda hala
adın ki...
nasılda yakışırdı adımın yanına
eyy göğsünde kulaç attığım en karanlık deniz
hala senin dalgaların vuruyor kıyılarıma
senin rüzgarın getiriyor yağmuru
kimse dokunmadı ceketimin iç cebindeki senli anılara
mavi bir kafes kuşu gibi
çırpındım durdum senin avuçlarında
senden başka limanlara uğramadı gemilerim
senin yağmurundan başka bir yağmurda ıslanmadım
ant olsun kimselerle değişmedim seni
silinmedi dudaklarımdan
dudaklarının izi
boş bir Tuvaldim
senin renginden başka her renk
kirletti beni
Adın Dilimin Ucunda Hala başlıklı yazı gölge06 tarafından
13.08.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.