Afeti-devran

AFET-Î DEVRÂN

“Afetî-devrân’ım !” diye seslendim,

Uzun, pürüzsüz bacaklarını öyle durdurdu ki,

Pazenin bahar çiçeklerinin gölgesini görmek lazımdı …

Sarı saçları tel tel türkü döküldü …

“Sarı gelin aman, sarı gelin aman…”

Gamzesinde ben saklıydım …

Gülüşüm,

Okyanus gözlerim,

Yüreğim saklıydı …

Uzun, ince parmakları …

Ah Belinda ah !

Gözlerinden mi öptüm de …

                … ayrıldım sanki senden …

Halbuki gözlerin cennetimdi,

Yemyeşil,

Güneş vurursa haki,

Ay ışığında turkuaz,

Bakışırken ben oluyordu …

“Adamım” dedi,

Sarışın, mütevazi ses tonuyla,

Dudaklarındaki adam bendim,

İncilerine kondurduğu adımdı,

Ah Belinda’m ah !

Mevsimlerin adı yok sanki,

Bahar beklerken güz,

Yazları zemherideyim  …

Boranlara teslim ettim ruhumu,

Meltemlerden uzak kaldım,

Portakal çiçeklim nerdesin !

Buğday tenlim,

Gökkuşağının asil rengi,

Ah Ermeni Kızı,

Ah Belinda’m,

Ölüm gelsin artık,

16.08.2016 – 14:04

Okyanus Yürekli Adam