Derin Çizgilerim

DERİN ÇİZGİLERİM

Derinleştikçe derinleşiyordu,

Neden diye soramıyordum …

Her çizginin anlamı, bir çileli hayatın öyküsüydü …

Boğazı düğümleniyor,

Yutkunuyor …nefessiz bıraktı kendini …

Dökük kırıp harflerine kurban olayım !

Sen yiğit adamsın !

Sen mert, özü sözü bir adamsın …

Yokluğun senden öğreneceği çok şey vardı …

Vah beni, vah beni !

Çıkrıkçılar yokuşunun viranesiyim …

Avucuma aldığım paramparça kerpice baktım,

Ufalandım, ufalandım,

Ufalandıkça dökülüyorum, hayat gibi,

Hiçbir şeye üzülmüyorum da …

… çoraklaştım diye …

Ayaklar bastı mıydı eskiden,

Kırılmaz, parçalanmazdım …

Sert dururdum,

Şimdi mi ?

Çizgilerden belli olmuyor mu !

Derinleştikçe çöküyor,

Hayat bir vurdukça,

Bu da kaymak olsun diye bir daha vuruyor …

Yoruldum evlat !

Heyttt be !

Nerde o eski ben …

Nerde o eski Karacakurt !

Dağların yiğidi …

Mert, özü sözü bir adam !

Çorak toprak gibiyim artık,

Ufalandıkça dökülüyor,

Elde kalan acı tuz …

Çizgilerim derinleşiyor,

Acılarım yetmiyor artık,

Ben benden olmuyorum,

Ölümsüzlük gel yine sen,

Çoraktan ne kaldıysa,

Derinleşiyorum,

Vah beni, vah beni !

18.08.2016 – 11:20

Okyanus Yürekli Adam