Düş Kırığı Sapağı

İri kıyım, mağlup dünler

Kirli sepetinde, hayli mazlum, debdebeli;

Zaman zaman yalın, ıslak çöküşler.

Düş mağaramda saklı yangınlardan

İlk kurtardığım, ucu yanık sevdam:

Hayli düşkün, yalnızlığın sancağında

Geçirgen bir izlek.

Pahalı yarınlarım var:

Oldukça yüksek ökçeli, sergüzeşt bestelerden

Çaldığım sesi kısık notalar.

Eremediğim sonda saklı belli ki görünmez neşem:

Bukle bukle tümceleri kırptığım yıldızlardan

Yürek dolusu biriktirdiğim

Teneffüs eden belki de en derin hezeyan.

Kırağı çalan varlığım kadar müşkülpesent,

Göreceli sağanaklara teslim olmakla eşdeğer,

Tınısında kaybolmak aşk’ın,

Hayli meşakkatli bir söylen.

Hezeyanı yitik düş baz sevgilerin,

Mecazi aksi iken gönülsüz hüzünlerin,

Düş kırığı sapağında medet umduğum

Boş boğaz sevi dilim…

Hünkârı kendini bilmez düşlerin;

Kanayan yarasını daha da deşen

Esef yüklü hıyaneti toz bulutu cümlelerin

Kardan bozma beyaz yalnızlığı.

İstimlâk edilmiş patavatsızlığın deviniminde

Asil bir inkâr,

İz bilmez izafi sürüncemesinde,

Meylettiğim süslü rötuşlar kadar

İsyankâr bir edim.

Yap-boz ömrün kıyısında anlık bir iz düşümü

Kâfir imgeler hezeyan içinde savruk ve ölgün.

Tümden eksilen yalanlardan da sırdaş,

Hükümran gölgelere paye verdikçe;

Çatık kaşlı nüansı yürek telinin:

Mihrabı kaybolmuş bir kez,

Ceberut bir teselliyi ihlal etse de ansızın,

Kancalarından sarkan izbelerin değiş tokuşu,

Varlıksızlığın düş simsarı yanılgılarım:

Bilumum serkeş hecelere savrulmuş bir kez

Aklımın ve adımın dağınık zerrecikleri.

Mağlup gelmenin çok ötesinde,

Ölümden ömre uzanan kaygı yüklü bekleyişte,

Nazarında en sessiz ihtilal, pervasızlığın kerameti

Saklı bir niyaz, sükûtun dilsiz hücrelerinde.