Edebiyat ve Kültür Platformu
Anla Beni
Akşam olsun istemiyorum
Geceler korkutuyor beni
Yokluğun cehennemden farksız
Özlüyorum ettiğimiz sohbetleri
Bazen kızıyorum kendime
Ne seni anlayabildim
Ne de kendimi sana anlatabildim
İçimdeki çocuk büyümedi hiç
Küçücük bir dünyam vardı
Yalandan riyadan uzak
İçinde yalnız ikimiz olan
Gidişinle dünyam karardı
Ard-arda yaşadım depremleri
Saymadım
Kaç bahar geçti sensiz
Kolum kanadım kırık
Hasretinden prangalar eskittim
Kayıp giden yıldızlara seni sordum
Senden bir haber yok
Dans eden yakomozlar sessiz
Yitirdiğimiz yasak sevişmelerin
Veda edişlerinin nemi kaldı dudaklarımda
Sevda rüzgarları eserken üzerimize
Yorgunluktan bitap düşerdi bedenlerimiz
Küçük dokunuşlarla gelirdi kendine
Hazzı en doruklarda yaşardık
Gözlerimizi ayıramazdık birbirimizden
Sigaranın dumanını çekerken kalırdık öylece
Seni bana anlat deseler
Sığmazsın cümlelere
Kelimeler kifayetsiz kalır
Yokluğun cehennemin diğer adıdır
Tut ellerimi sımsıkı bırakma
Kapama gözlerini üşüyorum ...
Refik
27 . 08 . 2016
İstanbul
Anla Beni başlıklı yazı keskin2011 tarafından
27.08.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.