Sudan Çıkmış Balık

SUDAN ÇIKMIŞ BALIK

Mevsim bahar,

Mavilikte dolaşan kapkara bir bulut var.

Buluttaysa âşık ıslatan yağmur.

Ve de kalabalık bir şehir.

Kaderin cilvesiydi balığın sudan çıkması

Küçük şehrin sıcaklığından düştü

Büyük şehrin yalnızlığına cemre

Şehrin ışıklarında şaşkındı balık

Adı büyük kendi küçük şehirler

Yürekleri çatlatan bir yarış içindeler

Aynı yağmurda ıslanan, aynı güneş yangını

Aynı kaldırımlarda yan yana yürüyorlar

Birbirine çok yabancı yürekler

Dayamış şakağına dipsiz karanlıkları

Sessizliğin tetiğinde parmaklar

Belli ki hepsi de isyana teslim

Hiç kimsenin duymadığı çığlıklar.

Şimdi, can simidi arıyor balık

İbrahim niyetine vurdu bıçağı

Ruhunun derinliğine şair

Önce yıldırım düştü sonra da yağmur

Her damlaya bir harf yapıştırmışlar

Tanrı şiiri indirdi son nefesinde

Deryaya döndü balık sözcükler arasında

Manasına gizli bir makam yüzlerinde

Ay parçası bir ışık ışıldar sözlerinde

Ömrün son demleri olsa da ne gam

Bir şehir aydınlandı nemlenmiş gözlerinde

İbrahim COŞAR