Yönsüz Yalnızlığım

YÖNSÜZ YALNIZLIĞIM

Sağa baktım,

…hayatın acı yüzü…

Sola bakamadım…

Bakmaya fırsat bırakmadı…

Hep soğuk yüzün,

Hem de yapa yalnızlığın içerisinde…

Yönsüz yalnızlığımdasın…

Korkularıma kucak açtın,

Bir omzum düştüğümde…

…bir kürek senden eksikti!

Yetimliğimi yakıştıramadın!

Analı babalı öksüzlükle vurdun!

Kuruyan dallarımı sığdırmadın…

Sığdıramadın beni şu kahpe dünyanda!

Yaktın,

Yıktın… küllerimi kül ettin…

Yalnızlığımda bir yönü çok görüp…

…yönsüz yalnızlığa ittin…

Ey kahpelerin kahpesi felek!

Vuramadığın tek dalım yüreğimdi…

… aşkımdı…

Deli divane delikanlılığımdı…

Yıkamadın OKYANUS YÜREKLİ ADAMI!

Yıkamasında!

Bu ruh nefes aldıkça Allah’ın kudretiyle…

Bil ki yalnızlığım yönsüzlüğe değil !

Yalnızlığım susamış, ihtiras dolu aşkadır…

Sanadır yönüm gamzelim…

Var olduğunu bilmek,

İyi ki varsın diyebilmek…

Ali Özdemir

02.12.2013 – 22:25