Yükünü Almış Bir Yalnızlık Yakıyor Canımı

Ey güvercin kahvesi gözlü kadın,

Bir anda çektin kendini benden

Fersah fersah ayrılık kokuyor bakışların:

Belki bir adım uzak

Belki bir bakış kadar yakın.

Bunu yalnız sen bilirsin

Boş ver geçmişi

İri iri gözlerini çevir içimin kulvarlarına

Işık ol karanlıklarıma gül gülüşünle

Başımı döndür !

Terk etmedi sevdan beni,biliyorum

Âsi serçem,

Adımdan sonra  başlar adın

Orman kendi sessizliğinde boğulurken,

Çığlıklarıma şahit olur sincaplar

Gittiğin yola kin güttü dudaklarım

Uykusuz kaldım

Evet,evet gittin

Bir varsın

Bir yoksun

Alt üst ettin beni

Nasibime uzun soluklu seyahat düştü

Bir hain bıçak gibi yüreğimdesin

Gene de…

Nedir bu fallar şimdi ?

Ve ben sende gene yok sayıldım

Sense,bende kök saldın atar damarımca

Sokak ortasında sayıkladım ellerini

Yüzünü

Tebessümünü

Zor bir yaz daha geçti

Şimdi zeytin zamanı

Ama sen hiç oralı olmadın

Biriken anılar susuyor

Bende gidiyorum

Bir soru !

Kaç mevsimde unuturum seni ?

Yada kaç ayrılık sonrası dönersin bana ?

Ey hayırsız !

Ağzından çıkan  cümleler aşk kokardı

Tutuştururdu şiirlerimi

Oysa şimdi yaşadığım

Ayrılık ne berbat bir duyguymuş

Yükünü almış bir yalnızlık yakıyor canımı

Keder yüklü akşamlarda yoksun

Öyle böyle değil,

Masmavi özledim

Sensizlik en ağır darbe !

Haberin yok !

Evet,buram buram sen kokan,

Yükünü almış bir yalnızlık yakıyor canımı

….21:29…/13 eylül 2016..gece yalnızlıklarım