Bir Duble Rakının Son Hali

BİR DUBLE RAKININ SON HALİ

Nedir diye söyleyemedim …

Sen bana kesme atıyordun,

Ellerini garipleştirdin,

Dudaklarını yiyordun,

Bir başka hal almıştın …

Bir duble rakının son haliydin …

Fondötenin ten halini almış,

Dudakların adımı ezberler gibi …
                  … içim içim titriyordu …

Kıvrımlarına sanat yaptım be kadın !

Yalnız korkularımı yenemiyorum,

Bana ruh halimi yansıtıyorsun,

Hayat acımasız …

Lakin hayata yenilmek mi !

Saki !

Anladın sen beni …

Bir duble rakının son haliydin …

Papatya muhabetine girmem,

Ya sev, ya da kör bir hayat …

Şarkıların dediği gibi ;

“Ah o şarkıların gözü kör olsun !”

Kadınıma bak …

Ellerinde ben,

Dudaklarında dublem,

Şarkı titretir ;

“Ne sen Leyla’sın, ne de ben Mecnun,

Kederli bir akşam içmişiz hepsi bu …”

Sakın uyanma be kadın !

Uyandığında ya gecemde kal,

Ya da demeye el vermiyor dilim …

Ya da dalgalarımda bırak …

Ay vurmuş okyanus gözlerime,

Sessizlik vardı,

Akan şelaleye inat !

Sen var ya Deniz Kızı Eftelya !

Bir duble rakının son haliydin …

18.09.2016 – 15:04

Okyanus Yürekli Adam