Paragraflarla 24

Sözün sükût halini yaşadım, benliğimde, şiirime yansıyan ruhumdan damlayan hüzün oldu, bu ikindi vakti. Nefsimle söyleşirken, sohbetimizi deliliğe yorumlayan akıllı olduğunu zannedenler, bizimle eğleşirken yeryüzüne "Razzık" olan, nimetleri herkese taksim etmeye devam ediyordu, gönül gözüyle. Bizim payımıza düşende gözü olanlar, bize kendilerini vasî kılmanın yolunu hukukî mecrada sahiplenme adına, el-etek öpmeye kalkışınca, "Ya Rabbi, Sen ne kadar büyüksün!.." dedim. Bir menfaat uğruna çabucak eğilip bükülen bu kartondan arslanlar, kendilerini koruyamaz iken, nasıl olur da bizi idare edecektir? İşte gönlüm, sen düşün ve öyle hareket et!