Şiirlerin Suçu Yok

Şiirlerin Suçu Yok

Üstüme gelme artık çek git artık başımdan

Gör eserini sevin akan bu gözyaşımdan

Ne istedin söyle sen söyle seven canımdan

Yıktın yaktın sen beni bak ben işte yıkıldım

Var git sen eğlen eğlen sevin bıkana kadar

Derdimi içimi ben sana dökerken korktum

Başıma koca işler geleceğinden korktum

Aşk ararken gönlünde bin bir acılar buldum

Yıkıldım işte bende bak yar direnemedim

Var git sen eğlen eğlen sevin bıkana kadar

Dağ gibi sabrımla ben sana yar dayanmadım

Dilinle sözünle sen sıktın saklanamadım

Kaçıp gitmek istedim kaçıp ben gidemedim

Yıkıldım işte bende bak yar direnemedim

Var git sen eğlen eğlen sevin bıkana kadar

Artık ne sana ne de bana bakamıyorum

Bu yaptıklarına ben ah inanamıyorum

Kırıldık işte bizde sana bakamıyorum

Yıkıldım işte bende bak yar direnemedim

Var git sen eğlen eğlen sevin bıkana kadar

Kul Mehmet’im boynunu eğme suçlu değilsin

Yıkılsın şiirlerde bir gönle giremedin

Şiirlerin suçu yok seveni bilemedin

Yıkıldım işte bende bak yar direnemedim

Var git sen eğlen eğlen sevin bıkana kadar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet