Felsefe Toz Duman!

Hapishaneye girmek değildir korkunç olan

Ne müebbedi nede idam gönülde solan

Ölmeden öldürmek, hür bırakmak tenden ruhu

Ecele kadar araç, sadece toz toprak kalan!

Esas esaret ruha tenden vurulan zincir

Sonsuz evren bilinir, içinde insan fakir!

Yumuşak kabuğunda sayısız tohum incir

Dilden gönüle zehir, bulanık akar Çoruh!

Ten yaşatmaya merak gayeyi aşa bağlar

Yedikçe fazla ister onsuz kalınca ağlar

Kazma kürek eştirir, ruhu ömürle dağlar

Helal haram arası kıvranır amel mekruh!

Saffet Kuramaz