Bil Dedi Gitti

BİL DEDİ GİTTİ

Derdimi anlatarak sır dedim kara taşa

Duymasın sakın kimse hemen sil dedi gitti

Bu ne biçim dünyadır cefa yağıyor başa

Eza nefis değilse beni bil dedi gitti.

Kapı kapı dolaşıp ısladım yapışmıyor

Ne kadar zorladımsa yar ile barışmıyor

Siyah beyaz ana renk bir türlü karışmıyor

Bu inadı sordumsa aslı kil dedi gitti.

Zaman mekan yok iken ervahta hep bir idik

Bir annenin karnında nefeslerle dirildik

Köy mahalle şu evde şekil şekil dizildik

Korunan bu bedense eski pul dedi gitti.

Allah’tan bahşedilen sevda güzel bir nimet

Kapsam alanı sonsuz gönül aşkla şazimet

Tünel karanlık deme topladığın ganimet

İnsanı yok edense acı dil dedi gitti.

Geceleri uyursan ağlatırsın bülbülü

Sabır şükür açtırır seherde gonca gülü

Ayırma bahçesinden menekşeyle sümbülü

Arayan aranansa onu bul dedi gitti.

Dönüş yolculuğunun parlar iken ziyası

Pişirilen ruhumla sensizliğin gayyası

Erken doğan güneşle bir delinin rüyası

Taşıyan omuzunsa tahta sal dedi gitti.

Leyla can içinde can vücut benim çöllerim

Elimde defter kalem hem yazar hem söylerim

Biraz farklı olsa da bunlar Adem hallerim

Ölümüne sevdinse Hakka kul dedi gitti.

08.09.2014

Ahmet Çelik

Ceyhan

Saat:15.46.

ŞAZİMET:Farklı, tek, eşsiz