Emek Ime

EMEK’İME

                Bazen öyle diyorum …

Bir sevgi evim olsa,

Sadece meleklerim olsa,

Ve insanlara sevgilerimizi versek …

Çok mu dileğim ?

Hani şehirler bize uzak ya,

“Annem” desem kaçı duyar …

Yırtılmış yapraklar boynu bükük kaldı yine …

Estikçe deli rüzgar,

Savurdu bizi ıssız evlere …

      … sessiz viranelere …

Benim papatyalara özentim,

Seviyor sevmiyor muhabbetinde değil aslında…

Koparmayacaklardı beni dalından,

Ben dalımda papatyayım …

Seviyor sevmiyor dedikçe …

… yitik yitik savruldukça …

      … anlamsız kelimelerden dökülüyorum …

Ben şehirlerden uzağım annem,

Işık denince karanlıkta seni arıyorum,

Aya baktıkça …

      … “aysimalı papatyam” desen …

Karanlıkta öp yine de,

Ben yakamoz olurum kırık kalbine,

Ne kadar uzak olursan ol,

Ben senden yakınım …

      … nefes aldığın şehre …

Ben emek,

Ben ebru,

Ben ceren,

“ … tüm meleklere atfen … “

26.09.2016 – 19:01

Okyanus Yürekli Adam