Aydınlığım

Belki bugün sessizim.
Belki de çok suskun.
Konuşamadıklarım var benim.
Ne zaman ağzımı açsam geri susmak zorunda kaldığım günlerim var benim.
Hayatım boyunca yaşamaya mahkum olduğum dünyam var benim.
Karanlık bir dünyam yıldızların aydınlattıgı.
Gözümün değil ruhumun bile beni göremeyecek kadar karanlığın içinde olduğum hayatım var.
Beni aydınlatan da sendin.
Aydınlığına çıkaran da sendin.
Şimdi ise bir yıldızın aydınlığa mahkum bir adamım.
Öyle bir özlüyorum ki sanki nefes alamıyorum.
Boğazım düğümleniyor.
Konuşamıyorum.
Sadece böyle her gece.
Yazabiliyorum.