Aşkın Gözyaşları Çiçeği

Balkonumdaki saksıda komşumun hediye ettiği bir çiçeğim vardı,adı aşkın gözyaşlarıydı,ömrü bir haftalık bir kelebekti bu mavi benekli güzel dostumun,hergün geliyordu,ve sohbet ediyordu çiçeğimle kulağım pürdikkat onlardaydı,yalnızlık şarkıları aşk şarkılarında serenatlara dönüşmüştü kanatlarından büyük bir aşka soyunmuştu,çiçeğim daha bir canlanmıştı,kelebeğin dokunuşundaki sırla,lakin çabucak geçmişti bir hafta ve ben artık öleceğim demişti zarif kanatlı içinde açan maviyi üzerim diye fısıldayamamıştı  çiçeğimin kırmızı aşktan alevlerine ,o da ifşa edememişti ve hazan yelleriyle öylece son kez yapraklarını öpüyordu,bir çığlık koptu çiçeğimden o gideli her gün gece yarısı yanına gittiğimde yapraklarının arasında şebnemler ayrılık acısıyla soluyor,yavaş yavaş ölüyordu bir ürperti gibi boşluğa asılı sararan yaprakları kelebeğinin yanına seyrüsefere çıkıyor,bana da veda mektubunu gözyaşlarıyla anlatıyordu,sessiz ve içli damlaların ağırlığıyla.Süheyla.