Ah Kerbelâ, Ah!

Ali’yi sevenler onun yolunu hep izler

İçki mi içti “Hayır!”, sigara? Çaldı mı saz…

İlmi ile ünlendi, bilmedi nedir nevruz

Bir iblis şehit etti, çöl ağladı sahrada!

Küfe’linin sözünde şer yaşadı Kerbelâ

Ali oğlu, Muhammed(sav) torunu bir şüheda

Müslümanın sırtına kambur sönmeyen belâ

Fitnesinde yeşertti, iblisinde pir deha!

Kızılbaş kan dolaştı, baştan gövde ayrı can!

Emevi camisinde Hüseyin'im oldu han

Hangi müslüman kalbi baksa dökmez ki nazan

Yezit perişan halde dirilecek ukbada!

Alevidir kardeşim Ali’yse âşk asuman

Kim bizi sevdirmez ki, ayrışmış gibi umman

Andıkça kini ekeriz, sevinir bize düşman

Doğruyu öğrenelim! Bitsin artık tefrika…

Saffet Kuramaz