Gülyüzlüm

Sendeki sevgi
Bendeki sabır
Düşlerimize vurulan
Prangaları çözmeye
Yetmedi gül yüzlüm
Toz pembeydi rüyalarımız
Yaşamın tutsak edildiği
Zaman boşluğunda
Nice hicranlı günlere
Göğüs gerdiğimizde
Bedenlerimiz titrerdi
Umutlarımız pamuk tarlasında
Amansız esen rüzgarın önünde
Çilesini doldururdu
Gül yüzlüm
Esir ederdik
Göz yaşlarımıza
Tüm yanlızlığıyla geceleri
Aldırmazdık
Yaralı gönüllerimize
Batan pıtrak dikenlerine
Ama yine çözemedik
Düşlerimize vurulan prangaları
Ardımıza takar gelirdik
Umutlarımızı yitirmemek için
Yağmur bulutlarını
Nadasına bırakılan tarlada
Boy atan ayrık otları arasında
Unutulan vuslatın
Bir gün düş değil
Gerçek olacağını
Anlatamadık gül yüzlüm
ANLATAMADIK