Cavlak

Mıncıklayarak sevdi şu güçcücük bebeği

Şappadan goca elle vurdu cavlak başına

Gırk ipi çevirerek boğdu bak köstebeği

Delikte yavruların tınmadan göz yaşına.

O güzelim ormanlar söke söke kel kaldı

Huzur veren tepeler beton blokla doldu

Serinliğin yerini çorak topraklar aldı

Geleceği düşünen gara pürçeğin yoldu.

Yaşam alanımızda uçuşurken sinekler

El aleme öğütle zehirden medet bekler

Tefekkürle nazar et guş saklıyor gidekler

Boğazında yularla maskot olmuş şebekler.

Set aradan kalkınca sular hırçın akıyor

Birlikte beraber şer bombayı yağdırıyor

Çölde ateş misali rüzgâr bile yakıyor

Şapır şapır kan revan gözden yaş sağdırıyor.

Mevki makam uğruna her gelen bir taş attı

Ufuksuzluk sarınca geri çekilmek yetti

Üç kıtaya hakimken Osmanlı neden battı?

Eline fırsat geçen soydu cascavlak etti.

08.10.2016

Ahmet Çelik