Aşkın Venüsüm Oldu Marsıma Gelin Gönderdim

Uzun saçlarına karışan kirpiklerin ok ok

Gülen dudaklarından dökülür aşkıma yok yok

Dönüyor başım ezan sesinin her davetinde

İlahi bir ahenk renk renk görürüm tilavetinde

Sonsuza akar amazon süzüşün bakışında

Mecnun edip çölünde gezdirir yakışında

Giysinde ilmik ilmik kilim desenleri hâkim

Her şeklinin vasfına erdikçe olurum âlim

Dokunmak büyüsünde özlem tellalları dur der

Semada bulut kararır düşer sineme keder

Değiştim aşk-ı ilahinle her gördüğüm sahi

Nerede görsem teselli etti düşmanım dahi

Her beyit dilim dilim aşkına yetmez ne yazsam

Ne diktiysem toprakta aşkın filizlendi kazsam!

Bir hayale tutuldum uzaklardan bir diyarda

Vuslatın ertelendi belki görürüm mahşerde!

Aşkın, Venüs’üm oldu Mars’ıma gelin gönderdim

Bir ömür geleceksin diye kendimi kandırdım…

Saffet Kuramaz