Rabbimin Refakati

Nefsin simsarı çalakalem yordamakla mesulüm

Ömrü yâd ettiğim her günü de öldürmekle…

Boykot ettiğim sanrılardan

Esefle kınanan sevginin nezdinde,

Dokunmaya kıyamadığım bir çiçeğin güncesinde

Saklıyım işin aslı.

Sevmelere niyet nasıl da en etkin cümle,

Cürümün kefareti yine bağrımın özünde.

Muaf kıldığım bir sure olamaz ki

Hele ki Rabbimin refakati en derin huşua

Denk düştüyse.

Gönlün gömütü,

Aşkın kefili,

İndinde kovuşturduğum naçizane bir imgenin

Peyda olan sezgisi en akılsız hezeyan kimine göre

Kimliğimin dirayeti mademki tetikleyici bir ibare,

Sorup da sormam asla;

Kimdir kimin elçisi.

Neyden ibaretiz kim bilir?

Kılı kırk yaran hüzün bekçisi yüreğin

En şatafatlı busesi

Görünmezin indinde meylettiğim

Bir döngüye de rast gelip

Akılsız başın ırmaklarında

Coşkuyu demleyip de tefekkürü yitirmediğim.

Paye versem de pınarımdan içmediğin

En sefil kare:

Olmazın oluru ne çok sürüncemeden ibaret

Demeyi maharet bildiği şu tefrikanın.

Tensiye ettiğim bir kelamdan saklı belki de

Mükellef tutulduğum simsarı yitik

Bir mabede denk gelen

Esef yüklü basiretim ki

Mizacında nice densiz imge,

Çalmadığım sevgilere riayet etmezken hiç kimse.

Peyder pey tüketilmişliğin yontusunda

Hangi aklı evvel mağlup düş ola ki

Sefil bir gecenin ertesinde

Tünediğim dala okuduğum lanet.

Kırk haramiden ölü bir seyre meylettiğim o kırık yürekli günce:

Soytarı ve beynamaz nice tehdit ertesi,

Yorgun suretlerden düşen bininci parçaya

Duyduğum husumetten de öte

Vazgeçilmezliğinin külfeti.

Genç irisi yaşlar

Tuttuğum yas’a hürmeten;

Tüm kalıbına sığmayan imgeler,

Sığındığım cümlelerin ertesi

Yine de en dokunaklı şarkıya bel bağlamışlığı kaderin

Hoyrat bir terk edilmişlik kadar

Akla zarar o tefrikada

Gömülü hislerim.

Bir durak daha gitmeye yok iken mecalim

Aralıksız sükûneti pay ettiğim düş ölüsü

Sezilerimden yayılan pare pare

Tüm çaresizliğimin çelimsiz tınısında

Raks eden derviş yürek sesim.

Hadi, gel dercesine mabedin ıslığına yığdığım

Son bir fısıltı

Ve hangi hikmetse

Yüz görümü bir neşeye ithafen

Andığım adından bir önce

Yenilmişliğine toz konduramazken bu sevdanın,

Gelmelerden ibaret olsa keşke

Adına hayat denen terk edilişin.