Tükeniverdin

Nasıl umutlanmıştım
Seni seviyorum dediğinde
Gönlüm öylesine akmıştı ki sana karşı
Aradaki yılları silip attığında
Gözlerine bakmaktan yorulmuyordu gözlerim
Hep seni hep aşkını anlatırdı
Şiirlere hece olan sözlerim
Aşka davet eden gizemli bakışlarla
Şehvetle titreyen dudaklarınla
İlmek ilmek işleniverdin gönlüme
Ah be esmer güzeli,
Ah be asi serçe
Bilir misin?
Bir ömür kattın ömrüme

Ne zaman sıcaklığını duysam eririm
Ne zaman nefesini hissetsem
Kapılıp giderim hayal rüzgârlarına
Yalnızlıklarda öpmeye kalksam seni
Bir hayal dünyasında kalırım
Dudaklarımda eriyip gider arzular
Bir masal gibi başladı bu hikâye
Anlatamadın kendini
Anlayamadım seni
Bilemedim nedir derdin
Korku ölüm sebebi oldu aşkın
Umutsuzluk denen o yangının içinde
Gün be gün tükeniverdin

20.12.2009/Samsun

İbrahim COŞAR