Senden Çok Uzaklarda

annem canımsın sen benim canımsın annem
yanımda olmasanda varlığın benim hayata tutunma sebebim 
sakın beni bırakıp gitme sakın ölürüm yanarım sensiz annem
sımsıkı tut ellerimi bırakma beni sensiz karanlık günlere 
birlikte düşelim razıyım seninle dipsiz kuyulara
seninle ölmek bile güzeldir bana inan
nereye gidersen git bırakma beni sakın sensiz 
razıyım senin yandığın cehennemde 
seninle bir ömür yanmaya annem

çok zoruma gidiyor annem 
seni böyle zor gününde yalnız bırakmak
çektiğin acına derman olamamak 
ne zoruma gidiyor biliyormusun anne
gözlerin yollarda evlat yolu gözlerken 
kimbilir ne çok yanmıştın yüreğin cayır cayır
kaç araba geçtiyse o yollardan saydınmı günlerce 
aradımı yaşlı gözlerin yavrularım gelir diye 
günler haftalar gündüz gece
hesapladınmı saat saat saniye saniye 
hep dedinmi bu değildi başka bir seferde 
yavaş yavaş eridimi yüreğin her yıkılışında annem

acı içinde kıvranırken derdine derman olamamak 
uykusuz gecelere mahkum olmak gibi
bir yudum suyu bizsiz içmezken sen
bir yudum suyunu ellerimle içirememek 
yavaş yavaş nefesssiz kalıp ölmek misali
yaşlı gözlerinden hasret özlem olup dökülürken gözyaşların
yanarken yüreğin için için yanında olamamak 
kalbimin sensiz son kez atışı gibi
ne bayram bildin ne bir kez mutluluktan gülebildin
ne acılar ne çilelerle onca evlat büyütüp getirdin bu günlere 
acılarınla yalnızmı kaldın annem bir başına
hangi dağa vurayım kendimi hangi taşa vurayım bu başımı
bu nasıl bir acı anne içimde bir volkan yanar gibi