yarım yamalak

ölümle karışık aldık yaşamın t/adını

boyumuz kadar sayıldık şimşeğin ucunda

bir avaz yırttık hergün boşluğa

şımarmadan geçti meşru yolculuğumuz

hayırları cevaplara yıkıp kaç diyar kuruttuk

yılgın t/alanlarda kelebekleri kaçırdık düşlerden

kırk ten soldurduk

bir tas su dökemedik

düne ağlarken geçmişi andık

bugüne kördük

kendi

hikâyesini arayan

kör sağır yolculardık biz

suya hasretken çatırdadı kemiklerimiz

hırpalanırken bir saç telinde uyandırdık duyguyu

soğuk dokunuşları erittik

kana kana çekildik kuyulardan

taşları eritirken

indirdik dağları sırtımızdan

tutkuyla kazıdık patikaları

diller anlama kavuşurken

birleşen sinede yırttık hüzünleri

taşa dönüşürken silkeleyip attık tozunu üstümüzden

/kim çalıp geri koymuştu hayatı önümüze/

küflerini kaldırdık büyümüş elllerimizle

abanoz derisini yüzüp silkeledik ruhumuzu

çoçukluğumuzu birlikte çıkardık altından

bir tutam sevinç bırakıp göz kırptık her güne

celladını rehin alıp kurban ettik şiire

sıkıca kavrayıp en güzel türküde ağırladık yaşamı

gide gide bitiremediğimiz yollarda

sahipsiz yanlarımızı evlat edinip bağrımıza bastık

sinsi tuzaklarda düşleri gözbebeğinden yakaladık

siyahın koynunda ışığâ dönüştük

/duru suların misaliydik biz/

Ayfer Aksoy

25ekim2016